Han travel blog

 


Vandaag thuis gekomen met een aantal leuke verrassingen.

Op Schiphol stonden onze ouders en een aantal vrienden ons op te wachten, echt geweldig en het was voor iedereen erg vroeg vandaag. De vlucht van Beijing naar Amsterdam lande ruim voor de schema aankomsttijd op Schiphol, en gelukkig geen polderbaan.

Het kon Han ook niet snel genoeg gaan, in Beijing met de Meiling groep nog wezen eten en daarna zo'n 40 minuten rondhangen in de receptie. Om half negen met de taxibus naar de luchthaven, de incheckbalies waren nog dicht en nog eens 50 minuten wachten.Wachten bij de paspoortcontrole en bijna alle tassen uitpakken voor de veiligheidscontrole. We mochten we cola, water en melk meenemen in de handbaggage, toch apart in China, ze zeggen nee, wij zeggen met een glimlach, sorry, we hebben het nodig voor het kind en hatsikidee, geen probleem om het alsnog mee te nemen. Toen nog ruim 2 uur bij de gate wachten, Han had erg genoeg van.

Volledig over de toeren en Antoinette had vooraf homeopatisch spul gekocht wat rustgevend moest werken....niet bij Han. Pas toen het toestel het luchtruim koos waren de accu's van Han leeg en viel in een diepe slaap, twee vermoeide ouders op wacht en proberen de nacht door te zagen door flauwe, verdrietige en kaakverkrampende saaie films te kijken in het vliegtuig. Het waren echter dezelfde films als op de heenweg.........om half acht Chinese tijd was Han wakker en we moesten nog 3 uur......affin het ging goed totdat we gingen dalen. Op het moment dat de wielen contact maakten met moeder Aarde was de rust weer terug in de cabine.

Maar bij de gate een leuke ontvangst van Inneke van Meiling, bijzonder hoeveel tijd vrijwilligers beschikbaar maken om adoptieouders te ondersteunen bij een adoptie. Nog een leuk boek gekregen, snel Han van een nieuwe outfit voorzien (sharp dressed man !!!) en snel door de paspoortcontrole en douane.

Met de ouders en vrienden een kop koffie gedronken, leuk is te zien hoe spontaan Han op kinderen reageert, vooral met Sander was het feest.

Daarna afscheid genomen en met de transferbus naar lang parkeren, koffers ingeladen, Antoinette had Han in de kinderstoel gezet en hij genoot van het rijden. Pas bij Utrecht vielen de ogen dicht. In Randwijk aangekomen zagen wij dat George en Mirella de oprit een leuke face lift heeft gegeven, Chinese vlag, ballonnen, een vlag met de naam van Han, geweldig. Renate, Mirella, Joost, Rick en Isa kwamen nog even kijken.

Nu we een paar uur thuis zijn zien we Han heerlijk relaxed spelen in de woonkamer.

Morgenochtend naar het gemeentehuis om Han in te laten schrijven, we hebben een BSN nummer nodig voor het afronden van de ziektekostenverzekering. Volgende week maandag naar het Radboud in Nijmegen voor een medische keuring van Han, we hebben heel veel documenten maar nemen het zekere voor het onzekere. Er zal die dag dus een donderwolkje boven Nijmegen hangen......

Zoals we gisteren reeds melden, het was een hele bijzondere en mooie reis met een lach en af en toe een traan. Heerlijk om Han nu met een Caterpillar ridig dump truck te zien spelen in de woonkamer. En daar gaat het bij adoptie om, dat vele kinderen een betere toekomst verdienen dan zonder de benodigde aandacht en liefde in een tehuis te moeten leven. Voor de toekomst zal het adopteren van kinderen niet makkelijker worden, kinderhandel of overheden die glashard ontkennen dat ze het probleem van wees- of special need kinderen niet zelf kunnen oplossen.

Voor alle adoptieouders geldt dat steun van familie en vrienden heeft geholpen met het soms jarenlang moeten wachten.

Alle steun, kaartjes, mailtjes, telefoontjes en potten bier om de frustraties weg te spoelen, het was niet voor niks.

Wij gaan nu wennen aan het wonen met ons 3'n in Randwijk, Han is erg nieuwsgierig om jullie in de toekomst te ontmoeten maar dit doen we rustig stap voor stap. Bedankt voor jullie begrip en tot later, liefs,

Marco, Antoinette en Han



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |