Tineke & Wim DownUnder 2005 travel blog

 

 

 


De laatste 350 km van onze camperreis. Om 07:45 starten we de camper en gaan op pad. Buiten de stad valt de drukte mee en schieten we lekker op, een dag van de Ford een beetje op z'n staart trappen. Rond het middaguur zijn we nog zo'n 100 km van Cairns verwijderd en komen we een SugarMuseum tegen, in Innesfail.

Zowel gisteren als vandaag zijn we weer vele km's door het suikerrietgebied getrokken. Dus onze pauze is dit museum. Er wordt geadviseerd om eerst de film te bekijken en pas daarna het museum zelf in te gaan, wat we dan ook doen. Een film van een half uur, die de gehele suikerverwerkende industrie van Australië laat zien. De suikerplantages beslaan hier iets meer dan 2000 km langs de kust en voornamelijk in Queensland. Van planten tot oogsten, van ontwikkeling tot de huidige oogstmachines, van verwerken van rietstengels tot suiker, eerst siroop en ten slotte ruwe suiker. En dan wordt heel veel over de gehele wereld geëxporteerd. Na meel is dit in grootte het tweede geëxporteerde product van Australië, waarin zij de grootste zijn. Ruim 25 suikerverwerkingsfabrieken, een aantal zelfs uitmondend in de zee, zodat grote schepen daar geladen kunnen worden. We zijn te vroeg voor de start van het oogstseizoen (juni - november). Vroeger werd er geoogst nadat 's nachts de rietvelden in de brand werden gestoken, iets wat tegenwoordig ook nog gebeurt maar niet meer hoeft omdat er ook "groen" geoogst kan worden. Bij het branden vliegt de brand als het ware door het suikerrietveld, dat wordt ontdaan van pluimen en bladeren, zodat de stengels (die niet branden vanwege zeer harde bast) overblijven, die dan de volgende morgen worden geoogst. Na de oogst moet de riet binnen 16 uur worden verwerkt. En voor het transpost van het riet worden grote trucks, maar ook vele treinwagons (een soort grote mand op rails) gebruikt, die over 4000 km smalspoor naar de verwerkingsfabrieken worden vervoerd.

Interessant, zeker als je er al dagen door rijdt en er steeds meer vragen over oogsten en branden opkomen.

Na het bezoek een bakkie en een paar broodjes en we gaan weer op pad, de laatste 100 km.

In Cairns aangekomen is het weer druk, drie rijden dik. We gaan tanken, kijken even grof waar we morgen moeten zijn, eerst brengen we al onze bagage naar ons hotel en pas daarna de camper naar Kea. En dan kijken of ze ons nog even wegbrengen, iets wat ze in NZ wel doen, maar volgens mij in AU niet.

De campings szijn niet ruim bezaaid, we hadden verwacht iets ten noorden van Cairns wat te vinden, wat echter niet lukt, Dus weer terug en uiteindelijk vinden we er een zo'n 10 km van de stad.

Het heeft het laatste uur regelmatig goed geregend, wat de warmte (29°) ten goede komt, het daalt naar 26.

In ieder geval iets minder benauwd. Maar hoe zeer we dit ook waarderen, op de begint het op enig moment ook weer en zijn we genoodzaakt in de camper te zitten. Ach, kan ik gelijk rijst koken voor de nasi die ik vanavond ga maken en kunnen we weer "dagboeken".

Ik kook weer op de bakplaat buiten, we zitten onder een afdak, en eten lekker. Na het eten ff mail checken, wat lezen en vroeg plat; de laatste km-dag met de campervan, onze villa, zit er op.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |