Tineke & Wim DownUnder 2005 travel blog

 

 

 


Bij het vertrek op de camping werd al gezegd: "have a save trip, it's gonna be busy on the streets, it's a holiday".

Na een stevig engels ontbijt (bacon and eggs, op de kookplaat klaargemaakt) gaan we op pad. De rit tot Rockhampton zou zo'n 490 km zijn. En uiteindelijk waren we rond 14:00 in Rockhampton, waar de capricorn, de steenbokskeerkring, wordt "genomen" . Hierboven wordt het tropisch.

De rit zover viel mee, qua drukte zeker. Oké ook Aussies rijden niet geweldig, ze kruipen "in je kont" (en de mijne is breed en hoog), checken ff het serienummer van je rechter achterlichtbehuizing, alvorens ze trachten te gaan inhalen, Maar ja, dan zie je dus niet veel. Regelmatig "block" ik de beoogd inhaler om hem/haar geen rare dingen te laten doen. Wat ze met zichzelf doen interesseert me geen moer, maar mij brengen ze niet in gevaar. Even een noot for the record: Aussies rijden gemiddeld net zo slecht als Kiwis. Alhoewel hier iets meer aan opleiding en regelgeving hier omheen wordt gedaan. Qua inhalen doen ze iets rustiger aan dan de Kiwi's.

Verder is het een saaie weg, met wisselingen van landschap en van weer (dan weer regen, dan weer zon en gelijk heet).

We rijden de gehele dag op de Bruce Highway. Stel je daar niet te veel van voor, het is niet meer dan de Amersfoortseweg, 2-baans, niet gescheiden, en zonder fietspaden, maar dan tig keer zo lang. Bij stijging van de weg is er eventueel een tweede "overtaking lane" wat ruim van te voren wordt aangekondigd. Daarnaast wordt regelmatig gewezen op de risico's van en tijdens het rijden met een auto. Harde meldingen die de ongevalstatus moet terugbrengen, meldingen als "Rest or R.I.P.", "Every K over is a killer", "High speed. Low IQ", enz.

Vandaag ook veel motorrijders op de weg, ook diverse groepen.

Het is er mooi weer voor, maar ook hier: veel t-shirts en vooral heel veel blote handen.... Ik moet zeggen dat de groepen die we zien redelijk goed gekleed gaan.

En de cable-vangrail hebben ze hier ook al uitgevonden, drie staalkabels, hier en daar een beetje in elkaar gevlochten. Ik heb me laten vertellen dat ze veiliger zouden zijn voor auto's, maar wat mij betreft zeker niet voor motorrijders, het zijn "slicers". Als een motorrijder hiermee in aanraking komt wordt hij gesliced, in plakjes gesneden. Goedkope kortzichtigheid van de overheid, wat ook in NL al de kop op steekt.

En hoe staat het met motorrijdend Apeldoorn? Al een beetje motorbeheersing gedaan en km's gemaakt?

Voor de deelnemers aan de MTC-4-daagse: heel veel plezier en veel veilig km's!

We besluiten door te rijden naar Marlborough, zo'n 100 km verder. We zien om de haverklap bordjes voor campings, dus..

In Marlborough is welgeteld één camping, strak aan de Bruce Highway. Daar pas ik voor, dan nog maar even verder.

En nog even verder. Het gaat richting 17:00 en we zijn vanmorgen om 08:15 gestart, dus het wordt echt hoog tijd voor een camping, ook al omdat het om 17:30 donker is. En de camping komt even later, aan de zee en iets verder van de Highway af, maar die hoor je nauwelijks door de heerlijke golfslag van de zee.

Een lange en zware dag, die we nodig hadden voor de km's, we hebben er iets meer dan 600 gemaakt. En Cairns is nog ruim 600 km verder.

Om 21:00 lig ik toch redelijk vermoeid plat.

Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |