Jim in Egypt travel blog


15-11-2009

Op dinsdag 10 november stond de terugvlucht gepland. Koen en ik hadden allebei nog één tentamen open staan en aangezien we van plan zijn in februari af te studeren hadden we al besloten een keer op en neer te vliegen. Financieel is het ook voordelig, want anders had ik het tentamen in juni moeten maken en een retourtje Cairo is goedkoper dan een half jaar collegegeld! Van te voren hadden we geregeld dat onze tentamens op dezelfde dag gegeven werden, zodat we samen konden reizen. Ook was de terugvlucht een mooie gelegenheid om de analyse fase van ons afstudeerrapport face-2-face te bespreken bij Fontys en natuurlijk om familie en vrienden weer eens te zien.

Dinsdagochtend om 03:50 stond de terugvlucht gepland. Van Cairo naar Istanbul en van Istanbul naar Düsseldorf. Een paar weken eerder hadden we Koen zijn ouders naar het vliegveld gebracht en dat was zo’n 20 minuten rijden met een taxi die 15 minuten te vroeg was. Onthoudt dat gegeven… Op maandag overdag na het werk hadden we een gele taxi besteld. Van die mooie nieuwe auto’s met een werkende meter en een chauffeur die geslaagd is voor de cursus klokkijken voor beginners. De redenering was als volgt; het is twintig minuten rijden van ons appartement in Rehab naar het vliegveld, we kunnen 45 minuten van te voren aan boord, we hebben alleen handbagage, dus om 02:30 taxi laten komen. 02:50 op het vliegveld, kwartier om boarding pass te halen en vliegen maar. Ok, toegegeven dat is krap, zeker in een land als Egypte, maar moet te doen zijn, toch?

Dream on; 02:30 geen taxi. Taxibedrijf bellen. Ja de taxi was er 15 minuten geleden al, hij heeft je gebeld, maar je telefoon stond uit en is dus weer vertrokken. Vent zever niet, telefoon is niet uit geweest en geen gemiste oproepen. Ok sir, 15 minutes and he will be there. Laat ik dit even vertalen in het Nederlands; de taxi is nog niet vertrokken en als je geluk hebt zie je hem nog voor zonsopgang. Wij wachten 15 minuten, maar uiteraard geen taxi. Weer bellen, nummer van chauffeur gekregen, 10 minutes. Toen kregen we het al wel een beetje warm. Uiteindelijk zaten we rond 03.05 in de taxi. Mooi moment om mijn schelden in het Arabisch voor beginners weer eens te oefenen. Hij natuurlijk beweren dat hij gebeld had, vriendelijk verzocht dat hij zijn mond hield, en plankgas richting Cairo International.

En inderdaad binnen 20 minuten waren we bij departure terminal 1. 03:25, snel naar binnen. Turkisch Air? No sir, departure terminal 3. Wa zegt ie nou? Ja iets van verkeerde terminal. #@$!%#^@%!%@$# No problem sir, shuttle bus every ten minutes! Yes, but plain bye bye in 20 minutes. Oh, sorry sir... Dus wij als een gek naar buiten en een taxi aangehouden. Hem 100 EGP beloofd als we de vlucht zouden halen. Als in een slechte actiefilm scheurden we met piepende banden over het vliegveld tot we aankwamen bij terminal 3. Ik geef hem 100 EGP, hij zeurt over een ticket in Dollars, Koen stopt de beste man nog 10 euro in zijn hand en om 03.40 waren we bij de Boarding Pass balie.

When are you flying sirs? Ehm 10 minutes? No sir you are not, plain already left. No no we still have ten minutes :P Beetje ruzie staan maken met het vrouwtje van Turkish Airlines. Zij beweren dat je bij iedere internationale vliegtuigmaatschappij maximaal 45 minuten van te voren je moet inchecken. Wij weer beweren dat Turkisch Air helemaal geen internationale vliegtuigmaatschappij is. Ze begon over boetes voor het missen van een vlucht en dus ook onze aansluiting in Istanbul en wij waren weer vriendelijk :P Maar het kwam er op neer dat we niet mee mochten. Tickets omgeboekt voor dezelfde dag 13:50 en zelfs een nieuwe aansluiting in Istanbul. Dat alles omgerekend voor €32,50 per persoon. Ik zeg koopje.

Wij weer naar buiten, taxi aangehouden en terug naar ons appartement. Nieuw taxibedrijf gebeld en een taxi besteld voor 10:30. Toch nog maar een paar uurtjes geslapen. En wat denk je, taxi was er om 10:00 uur en om 10:30 hadden wij onze boarding pass, dus zeg niet dat het niet kan ;)

Dinsdagavond waren we dan eindelijk thuis. In Nederland was het leuk om de familie en wat vrienden weer te zien of te spreken. De tentamens en besprekingen zijn goed gegaan voor zowel Koen als voor mij en we verwachten ergens begin december de uitslag te hebben. Zaterdagmiddag mochten we weer terug naar Düsseldorf en via Istanbul terug naar de smog en naar de zon!



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |