Margo's onderzoeksstage Korea travel blog

Het restaurantje waar ik regelmatig kwam, was een dagje dicht... :-)

De haven in Seoul; Inchon, lekker uitwaaien!

Met Marga naar Jeju-island, hadden jullie die al gezien?

... 's avonds, op bestemming!


Lieve mensen,

Een verhaal wat al een poos in de pen zit en er vandaag uitvloeit. Hoe gaat het nu...? Sommigen, de meesten van jullie, heb ik inmiddels gesproken. Dat het allemaal zo simpel nog niet was in Korea, is dan ook wel bekend.

Naast de goeie dingen, de schoonheid van het land, de ervaring van een andere cultuur (dusdanig anders dan ik ooit had kunnen vermoeden), het onderzoek, was het ook confronterend en was ik er echt op mezelf aangewezen. Op Schiphol ben ik na twee uur vertraging, warm ontvangen door m'n vriendinnen a la Hollywood-style met veel tranen en knuffels :-) Inmiddels midden in de nacht en Nijmegen was te ver om die nacht nog naar toe te gaan, dus overnacht bij paps en Lu en de volgende ochtend met al m'n bepakking in de auto, luxe gebracht door paps, waarna ik de rest van de dag met een van m'n beste vriendinnen op m'n oude werkstek Figaro heb doogebracht met theetjes en verhalen :-) Zo vertrouwd, zo normaal, Korea leek een vage droom. Alleen zijn wilde ik absoluut niet, na al die tijd. En dat hoefde ook niet. Ik kon blijven eten, 's avonds voor het slapen gaan even spulletjes uit pakken en de volgende dag ben ik met m'n beste vriendinnen uit Haarlem een weekendje naar een hotel in Zeeland gegaan. Wat hebben we gedaan? Nou, niet zoveel... samen geweest... en me laten wikkelen in de warme deken van vriendschap :-)

Eenmaal terug, alles leek zo vanzelf sprekend, en Korea leek zo ver weg... En toch, in de loop van de weken, onstonden kleine scheurtjes in die vanzelfsprekendheid. Kleine dingetjes zijn verandert, om me heen, en misschien nog wel het meest in mij... Korea had niet aan de verwachtingen voldaan, het was in de verste verte niet het land wat ik me had voorgesteld, het onderzoek was tegen gevallen, ik voelde me er zeer geisoleerd en toch ben ik er gebleven. Terug in Nederland was het toch vakantie tijd, geen koor, vriendinnen weg. Ik ben de horeca weer in gevlucht (praktisch voordeel dat het geld oplevert ;-)), maar hoe moest het nu verder...? Ik heb altijd geloofd dat dingen goed komen, door te vechten, door te werken, maar terug in Nederland begon het besef te dagen, dat dat misschien niet altijd geldt... sommige dingen komen niet meer goed... sommige deuren sluiten en blijven gesloten...

Morgen beginnen colleges weer, ik heb, in goed overleg, besloten m'n studie af te maken. Ik ben de verslagen aan het schrijven van Korea en weet dat ook daar weer dingen uit voort zullen vloeien. Maar, er is wel iets verandert... wat, dat weet ik niet zo goed en het laat zich nog moeilijk in woorden vangen... :-) Maar waar deuren sleuten, ontstaat ook ruimte om nieuwe deuren op te openen...

Afgelopen vrijdag hadden we voor 't eerst weer een concert met het koor. Ik moet bekennen, dat het ook het eerste concert is waar ik geloof ik een beetje een zooitje van heb gemaakt ;-) Teksten nog niet zo goed kennen, stukken waren toch wat verder weggezakt dan gedacht, een stuk was zelfs compleet nieuw voor me, oeps! Maar, ik ga een stuk minder doen dan voor Korea, minder werken in de horeca en meer tijd maken voor m'n studie, en het onderzoek en voor muziek. Ik koester de deken van warmte en liefde door vrienden, vriendinnen en de nieuwe mensen die mijn leven binnen wandelen. Ik ben naar Korea gegaan om daar 'het' antwoord te vinden, maar ik ben er achter gekomen dat het zo niet werkt... 'het' antwoord bestaat niet, maar er bestaan wel stapjes in de goeie richting, waarin elke keer weer stukjes op hun plek vallen, en ook weer nieuwe stukjes gevonden willen worden. Ik heb veel, heel veel te danken aan de mensen die mij het afgelopen jaar begeleidt hebben en die zoveel mogelijk hebben gemaakt... en, ik kijk er naar uit om langzaam en zeker aan de volgende stapjes te beginnen... :-)

Liefs,

Margo



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |