Margo's onderzoeksstage Korea travel blog


Off all places in the world, Zuid Korea als vakantiebestemming? Never in a million years.

Maar toch, veel eerder dan we zelf bedacht hebben, besluiten we om in de meivakantie Margo een bezoek te brengen. Een zo’n belangrijk deel van je leven te kunnen delen met het thuisfront is en blijft voor ons en voor haar, het allerbelangrijkste doel.

Op zondag 27 april vertrekken we met een rechtstreekse vlucht Amsterdam – Seoul, op de (vele) airmiles van Michiel. Drie stoelen voor ons beiden in een ruimer compartiment dan de ‘gewone’ economieklas, geven ons al de nodige vakantie stemming.

Na 11 uur in de lucht, staan we aan de andere kant van de wereld in Azië. Een continent die we beiden leuk vinden en een continent waar we ons thuis voelen. Echter, DIT land zijn we geen van beiden geweest dus spannend…..

Verbaasd zijn we wanneer we op het internationale vluchthaven geen enkel inspectie

what’s so ever krijgen en in no time staan we dan ook buiten waar Margo ons staat op te wachten, een blondine tussen alle kleine Koreanen met zwart haar, nou dat valt meteen op!! Een tikje spannend, een beetje giechelig begroeten we elkaar, terwijl zij voor ons kaartjes koopt voor de bus, snuif ik de warme voorjaarszon op, het ruikt zo anders, een beetje zoetig anders dan China of Indonesië. In de bus, kletsen en kletsen, naar buiten kijken, ons vergapen aan de hoge gebouwen onderwijl ook cadeaus krijgen van Margo, een drink cupje (later zal blijken hoe handig het kan zijn onderweg) en een openbaar vervoer (chip) kaart, JA hier al wel chipkaarten !!!

Als we Margo vragen hoe lang de busrit duurt, zegt ze achteloos “och anderhalf tot 2 uur, dan zijn we bij de ingang van de universiteit, daarna nog ‘even’ in de taxi” Onderweg komen we hele leuke stadsdelen tegen met enige Oosterse winkels gelijk aan alle Aziatische landen. Na anderhalf uur komen we inderdaad aan bij de hoofdingang van de universiteit complex, dan 5 minuten met de taxi en dan staan we voor de HOAM Faculty House, het Campus hotel.

Wat me overal meteen opvalt zijn de prachtige tuinen, bloeiende bloemen, en dat alles brandschoon en zo netjes (opgeruimd) is.

In het begin vergelijk ik veel dingen met China en Michiel met Japan, maar toch, dit land heeft haar eigen cultuur en historie, een eigen identiteit, modern maar toch zeer Confuciaans, het zijn ijverige mensen op het serieuze af, ze lijken ‘vlak’ maar de ogen verraden toch soms humor soms warmte en vaak ook nieuwsgierigheid, maar je moet dit wel kunnen ‘zien’.

De eigen identiteit reikt ver, zo merk ik een soort collectieve verantwoordelijkheidstrots, zodra een papiertje op straat ligt, raapt iemand het op en gooit het vervolgens in een vuilnisbak. De openbare toiletten zijn schoon, ook zelfs zonder WC dames, wat een openbaring! Je merkt dat ze alles goed onderhouden, je ziet geen kapotte onderdelen aan kranen, deurkrukken enz.

Aan de andere kant kunnen ze ook ‘uit de ban kunnen springen’ na enkele glazen alcohol. Dan zingen ze (Karaoke) en worden ze luidruchtig(er). Er wordt veel meer gedronken dan dat je zo op het eerste gezicht verwacht. Jonge mensen die ‘al vroeg op de dag’ hele pullen bier met elkaar drinken, voor mij ‘een vreemd gezicht’.

Maar terug naar hun historie en cultuur. Je merkt dat ze geleden hebben onder het Japans regime in de vorige eeuw, maar ook onder de Chinezen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat je hier heel weinig Chinese maar ook Japanse restaurants treft bijvoorbeeld.

Hun culturele erfgoederen vind ik heel bijzonder mooi en sereen, niet zo steriel (zwart-wit) als Japan en niet zo schreeuwerig als China. Ze zijn zeer stijlvol!

Over de Koreanse keuken raak ik even niet uitgepraat. Alle gerechten gaan gepaard met heel veel bijgerechten, ‘pickels’ (groente in het zuur)’, roerbak groente of een soort salade. Net als de Chinezen (toch), schromen ze ook hier niet om ‘alles’ te eten tot en met levende inktvis toe, tja het kan toch wel minder denk ik dan!

Waar ik echt lyrisch van word is het feit dat het eten zo gezond is, de vlees-groente wordt bereid met of bouillon, azijn (JA heus kookazijn) of ze wordt op een soort gril geplaatst.

Je eet dit (het vlees/vis/groente) dus met die bijgerechten. Aan het eind van de dis krijg je gekookte rijst die je eventueel nog kunt dompelen in de bouillon of bakken in de azijn.

Aan de andere kant, ontkomen ze ook niet aan Westerse invloeden, wat te denken aan de Amerikaanse invloeden, de grens met Noord Korea is niet zover van Seoul vandaan.

Je vindt dus natuurlijk de Starbuck coffee’ waar Michiel zijn koffie heel graag haalt, maar niet te vergeten de ketens van de McD, de Dunkin Donuts en de KFC. Wat mij echter heeft verbaasd zijn de Franse invloeden, overal in de stad vind je ‘Paris baguette of Croisanterie zaken’. Gelukkig drinken ze hier nog steeds ook heel veel thee in alle soorten en smaken, in flessen gekoeld of in theehuizen te krijgen. Ze zijn teveel om op te noemen maar ik heb zeker een aantal soorten geprobeerd, ze zijn lekker als dorstlesser en meestal een mooie aanvulling op de hoeveelheid water die je hier drinkt (het werd uiteindelijk elke dag toch

27 graden).

Last but not least het hoogtepunt van ons bezoek, het is toch de rondleiding op de werkplek en laboratorium van Margo, de ontmoeting en het gesprek met haar hoogleraar, professor Soh. Hij is een beroemdheid in het land en je merkt dit wanneer we zijn uitgenodigd om met hem te lunchen in de ‘kantine’. Nou niet ‘zomaar’ een kantine, maar HET restaurant op de campus die overigens vele hectare groot is !!! In dit restaurant, buigt men voor professor Soh wat ons weer nederig maakt. Nieuwsgierig zijn we toen we in Margo’s werkomgeving rondkijken, haar ‘kantoor’, haar collega’s, haar chemische lab, haar (nog) levende ratten, en ik ben zelfs getuige geweest van een operatie op een rat. Het inbrengen van de acupunctuur naalden op een nog levende rat, in diepe coma, geeft me even een wee gevoel. Zeker in de wetenschap dat de rat, na het uitgebreide onderzoek, het aardse leven verlaat.

Door dit gezien te hebben, krijgen Margo’s verhalen nu beslist een andere dimensie. Ik kan me nu bijvoorbeeld beter visualiseren wanneer ze iets vertelt of schrijft. Verder is het fijn om te zien dat Margo ruim tijd heeft genomen om met haar vader van gedachten te wisselen; over de studie/ stage en over haar obstakels..

Na 2 dagen grote stad, stelt Margo voor om ook naar een ‘kleinere’ stad te gaan (Geongju) omdat alles daar nog authentiek is. We hebben hier vooral genoten van de serene omgeving en de huizen die nog traditioneel zijn. Hier worden de potten waar het groente in het zuur gerijpt wordt, nog op de daken bewaard. Hier zie je overal (nog) mensen op de fiets, ja zelfs op tandems. We hebben ook een middagje gefietst wat goed voelt goed na 2 dagen lopen.

De week is ‘zomaar’ omgevlogen, ik ben blij iets van het land te kunnen zien en Margo te kunnen meemaken in een omgeving waar zij zich uiteindelijk toch thuis voelt, ondanks haar ‘twijfels’. In zeven maanden tijd te kunnen communiceren in de Koreaanse taal is niet niks. Het prachtig voorjaarsweer en de gesprekken tussen vader en dochter hebben m.i. mede een positieve bijdrage geleverd aan het besluit van Margo om de stage en het verblijf in Seoul voort te zetten, en uiteindelijk iets af te ronden

De terugvlucht heeft ons een andere verrassing bezorgd, een gedeelte van de business klas is ingericht voor economie passagiers, o.a. voor ons!

Lieve meis, dank voor Zuid Korea, dank voor ‘het gidsen’, dank voor je geweldige introductie van de Koreaanse keuken, dank dus voor de ramen, de bulgogi, de bibimpap, de Koreaanse sushi (oh pardon de Gimbap), de mandu, de bonjuk seafood, de kimchi, en natuurlijk de soju en tot slot, dank voor je tijd

Ik vind het super om je van nabij te zien groeien en ontwikkelen, want dikwijls loop ik in gedachten met mama te praten en dan hoor ik haar ”Joh laat die twee maar even met elkaar” en dan moet ik in mezelf grinniken omdat ik haar ook hoor grinniken. En als je dan zo met papa gezellig zit te keuvelen over die ‘enge’ levende inktvis (ghhh ….brrr…), dan ben je echt kind van je vader, als je begrijpt wat ik bedoel. Dikke knuffel van Lu



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |