Margo's onderzoeksstage Korea travel blog

Movie Clips - Playback Requirements - Problems?

(MP4 - 1.66 MB)

De levende inktvis! Hihi


Ons bezoek aan Margo op de Seoul National University, biomedical physics laboratory.

Margo bracht ons van het vliegveld naar de campus en het gastenhotel van de universiteit. ’s Avonds liepen we naar haar kamer(tje). Kleiner dan ik had gedacht, schoenen uit voor je door mag, maar wel een eigen badkamertje, met wc en douche, zonder wastafel. Heerlijk gegeten in ‘haar’ vaste restaurant die heel vriendelijk naar ons toekwamen, natuurlijk wilde weten wie we waren en toen bleek Margo toch al heel wat woorden Koreaans te hebben geleerd. Dinsdag eerst een dagje rustig wandelen in Seoul, en natuurlijk veel praten ook over haar stage en toen woensdag naar het lab. Wandelend over een hele grote, prachtig aangelegde campus, naar een wat ouder gebouw. Margo zit daar op een zaaltje met maximaal zes mensen, een secretaresse en zes studenten-medewerkers, ieder een klein bureau met een grote boekenkast. Wij werden natuurlijk voorgesteld en inderdaad de secretaresse was heel stug, maar met de anderen konden we leuk praten. Met de heet/koud watertap konden we koffie en thee maken.

Daarna naar de laboratorium zaaltjes, eerst het fotonen lab, uiteraard verduisterd, en vol met apparatuur. Daarna het Bonghan lab, met de ratjes, zuurkasten en chemicaliën. Ook hier veel apparatuur in een kleine ruimte. Maar alles ziet er toch wel functioneel uit. De gebruikelijke plannen voor verhuizing naar een groter gebouw met nieuwe labzalen (die dan in mijn ervaring ook weer zo vol staan). ’s Middags zouden we een operatie op een ratje meemaken. Ik vond dat een naar gezicht.

Professor Soh had ons uitgenodigd voor de lunch, een wat oudere, enthousiaste prof, uitstekend Engels sprekend. Hij was druk een presentatie voor te bereiden om geld te krijgen voor zijn onderzoek. Geïnteresseerd in mijn biofuels, vooral toen bleek dat het niet om voedsel omzetten in diesel ging. Hij werd met egards ontvangen in het gasten restaurant, we kregen een mooie tafel aan het raam en heerlijke Koreaanse gerechten. Maar nu wel ieder een ‘bordje’, waar we uiteraard van elkaar proefden. Hij vertelde enthousiast over Margo, dat haar verwachtingen zo hoog waren en dacht dat alles veel sneller ging dan in werkelijkheid. Toen ik vroeg wat hij vond van Nederlandse studenten die zeer mondig zijn en makkelijk met de professor in discussie gaan, wat natuurlijk niet past in de Koreaanse cultuur, zei hij dat hij Margo graag mocht omdat ze vragen stelden en juist trots op haar was.

Wat verder op zo’n campus opvalt is dat er altijd mensen aan het werk zijn, ’s avonds laat en in het weekend. Ik betwijfel alleen of het veilig is als je ‘s avonds alleen op het lab mag werken. Als er iets mis gaat, kan het lang duren voor iemand hulp kan bieden. Maar bij ons is alles over georganiseerd en geregeld.

Donderdag en vrijdag gingen we naar Gyongyu, een oude koningsstad met hun graftombes en veel Buddhistische tempel – beelden. We hebben fietsen, nou ja eigenlijk fietsjes gehuurd en gingen een beetje de stad uit. De grote weg verlaten werd het heerlijk rustig, met landbouw grond, kanaaltjes en een bosrand met na een half uurtje omhoog wandelen een mooi Boeddha beeld, heel sereen totdat een familie met kinderen onze rust kwam verstoren. Terug in de stad, natuurlijk gewinkeld, maar ik vond gelukkig een echte espresso koffie. De volgende morgen de graftombes bezocht, grote heuvels met in het midden een graf, daarover heen leem en vervolgens dikke lagen stenen, leem en aarde, 10-20 m hoog. Eén kon je van binnen bekijken, er is natuurlijk ook veel moois (goud, edelstenen) gevonden. Toch wel een raar idee, dat die graven meer dan 1000 jaar ongeschonden zijn gebleven en dat wij nu zo nieuwsgierig zijn om ze te onderzoeken.

Daarna zijn we door gewone buitenwijk met mooie traditionele huizen terug gewandeld. Het lijkt op het platteland van China en Japan, maar toch weer net anders.

Ik had nooit gedacht dat Korea zo veel te bieden had, zo anders zou zijn dan alle andere Aziatische landen. Wat mij betreft was het meest bijzondere de traditionele dans en muziek voorstelling, het begin was slaapverwekkend, maar het einde was een concert, op het oog gelijk aan ons klassieke concert met tientallen, zwart geklede muzikanten, maar de muziek instrumenten zijn allemaal anders. Snaar instrumenten, twee-snarige viool, citar-achtige, trompet-achtige, percussie. Twee concerten met eerst een violiste als solist, de tweede met een trompettist als solist. Prachtige, ontroerende muziek!! Jammer genoeg was er geen cd van te koop.

Nog een dagje winkelen om te kijken wat er voor nieuwe elektronische gadgets te krijgen waren. Maar een prachtig, heel erg groot winkelcentrum met elektronica, kleding enzovoorts bood toch weinig nieuws of echt goedkoops.

Ik ben erg blij om Margo in haar eigen omgeving te hebben gezien, haar collega’s en prof, haar kennissen te hebben gesproken, het unieke karakter van Korea te hebben mogen ontdekken. Margo, bedankt zonder jou had ik dit nooit mee gemaakt. Succes met je stage.

Papa



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |