Margo's onderzoeksstage Korea travel blog

Uit de bus, lekker Koreaanse hapjes!

's Avonds lekker Soju en Sangibsa (gebarbequed varkensvlees)

Paps aan het smikkelen met gele dorstlesser :-)

De gebouwen van het paleis zijn op verzoek. De tuin was schitterend,...

Op het universiteits terrein in het zonnetje ontspannen. :-)

Op de achtergrond de toren die we bezocht hebben (niet opgeweest), het...

In Gjeonju, tijdens de fiets toch even genieten van de rust en...

... Op de fiets dus ;-)

Op de daken van de oude huisjes zie je nog vol op...

Een open gesteld graf, in de vorm van een heuvel bedekt met...

Dongnimmun; even uitrusten na de klim!

Dongnimmun uitzicht.

Wel en tevree... :-D

Nog wat foto's van het paleis eerder in de week :-)

...

...


Dag lieve lezers,

Ze zijn weer weg, uitgezwaaid, uitgerust, bijgekletst, opgeladen, vol gegeten. Na nog een stress volle week op het lab, even een weekje ontspanning. Vorige week maandag m'n vader en Lu van het vliegveld gehaald. Wel even spannend hoor. Toch ruim een half jaar elkaar niet gezien, de afstand tussen Korea en Nederland is toch wel echt een tikkeltje groter dan die tussen Rijswijk en Nijmegen, paps met pensioen en een baard rijker, Lu wijzer en grijzer. Na de eerste knuffel gelijk in de bus, om honderd uit te praten over van alles en nog wat, wat we de rest van de dag hebben volgehouden. Af en toe onderbroken door wat eten, uitwisselen van cadeautjes en presentjes, een wandeling en het bezichtigen van mijn kamer.

Ondanks de jet-lag de volgende ochtend op tijd op, voor onze eerste dag Seoul. We zijn naar een paleis gegaan, ik vergeet steeds de naam. Het is het tweede paleis van Seoul, maar met grote stip de mooiste! Na enkele maanden Korea lijkt alles wel een beetje op elkaar, dezelfde kleuren, dezelfde bouw, maar dit paleis is toch echt schitterend in sfeer en inrichting. De plaats op de lijst van wereldmonumenten is dan ook zeer terecht! Het was een grote, toeristische rondleiding, maar ook wel eens leuk om te horen dat de plas-pot vroeger naar de koning kwam in plaats van andersom, waarom er een schoorsteen in het midden van de tuin staat en dat iedereen min of meer automatisch boog wanneer ze door de kleine poortjes naast de hoofd poort liepen. De grote poort was natuurlijk alleen voor de koning. Daarna lekker lunchen en, zoals elke maaltijd, was het opnieuw heerlijk! Paps en Lu hebben beiden veel met Azie en de bijbehorende eet-cultuur en het was erg leuk om ze te zien smullen van alle gerechten! Aangezien de Koreaanse keuken compleet anders is van alle anderen, was het elke dag ook weer een verrassing voor hun wat mijn zeer gebrekkige gebrabbel op tafel zou brengen. De levende inktvis, nog krioelend op het bord, was op de grens van wat gewaardeerd werd. ;-)

Woensdag, social-day. 's Ochtends naar het lab, rond leiding, lunch met prof. Soh en vervolgens lekker in het zonnetje. Toch, dit was een van de belangrijks moment... een kijkje in mijn leven... 's Avonds naar Iteawon, de Namsam Tower en het bijbehorende uitzicht bewonderen en vervolgens uit eten met Marga en Denis.

Om even de drukte van de stad te ontvluchten, de volgende dag; Gjeongju. Even niks doen, even niet praten, maar gewoon lekker, ieder voor zich in de bus, lezen, slapen. Ik ben eerder hier geweest voor mijn temple-stay, maar heb toen geen tijd gehad om deze authentieke Koreaanse plaats te bewonderen. Het is vroeger een van de hoofdsteden geweest en is een van de weinige plaatsen waar de grote gebouwen nog niet hun intrede hebben gedaan. 's Middags fietsen gehuurd, hihi. Even wennen hoor, die Koreaanse fietsen! Maar na enkele dagen lopen, lopen was het heerlijk om even op de fiets te zitten! Een heerlijk rustig binnenpaadje zonder auto's, fietsen langs de kant van de weg om een stukje bos in te wandelen naar een Boedha-beeld, mooie, authentieke huisjes. Moe, maar voldaan weer lekker aan tafel en vervolgens nog even geshopt. Vrijdag, paps en Lu sight-seeing en ik ben lekker terug gegaan naar de winkeltjes om vervolgens met een nieuw, bijzonder boek ('The intention experiment' - Lynn McTaggert) in een cafeetje te duiken. 's Middags alweer met de bus terug... en op tijd naar bed om zaterdag op pad te gaan naar Dongnimmun.

Dongnimmun is een authentieke plaats in het noorden van Seoul, waar nog veel tempeltjes staan en sjamanistische rituelen in ere worden gehouden. Mooie sfeer, in de rotsen (spierpijn verzekerd!), heerlijke zon om ons vervolgens weg te laten zakken in theater stoelen voor een voorstelling met Koreaanse zang en instrumenten. *gaap*, de traditionele Koreaanse muziek is gebaseerd op adem en zeer ingetogen. Wij westerlingen zijn toch wel iets anders gewend... De vlinderdans was weinig meer dan het zeer traag op een neer wapperen van de armen en daarbij even traag wat rondjes draaien, iets anders dan te dunne, sierlijke ballerina's, en een monoloog in het Koreaans waarbij iemand af en toe op een trommel slaat en een waaier in- en uitklapt is ook niet het toppunt van vermaak. Het koreaanse orkest daar en tegen...! De volheid van alle onbekende instrumenten samen, gebaseerd op meer moderne composities gaf een harmonie en sfeer waar wij westerlingen nog wel een puntje aan kunnen zuigen!

Na nog een dagje shoppen en eten en was de week alweer voorbij... Het was heerlijk om even een weekje er tussen uit te zijn en te genieten van de warmte en gesprekken, om mijn vader en Lu deelgenoot te maken van mijn leven hier. Het was bijzonder om het land door toeristische ogen te bekijken, hoe Lu af en toe toch wat emotie af kan lezen van de mensen en daardoor een andere kant van hun zichtbaar wordt, wat mij ook weer wat begrip geeft voor de cultuur. Om te ervaren hoe uniek Korea eigenlijk is en dat het een hele verrijkende ervaring is, om niet alleen een ander land te bezoeken, maar er bovendien te wonen...

Back to reality... Eentje waarin ik nog steeds zoek, worstel, vecht om mijn weg te vinden... Ik heb besloten om hier nog even te blijven, omdat het voor mijn gevoel nog niet is wat het wezen moet. Ik heb het onderwerp, nu nog de prakijk... wat ik alleen maar zelf kan doen... En, daarbij wil ik toch ook even mijn begeleiders en andere nabije mensen in het zonnetje zetten, die me zoveel support en vertrouwen geven om mijn eigen weg te vinden en in me blijven geloven. Dank je wel!

Ik stuur jullie Koreaanse zonneschijn! Ik denk aan jullie, ik mis jullie, kom soms in gedachten even een kijkje nemen en kijk uit naar de zomer waarin ik jullie allemaal weer kan zien...

Liefs,

Margo



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |