Dutchy and Frenchy backpacking away! travel blog

Ons eerste zicht op de Mekong - vlak na Ho Sang

Onze nieuwe hobby! De 'Lao BBQ' in Luang Prabang

Onze nieuwe vriend ( Mok-An) die zijn Engels op ons aan het...

De buddha factory in Savanahket

Alles op een stokje! Vientiane

Movie Clips - Playback Requirements - Problems?

(MP4 - 1.76 MB)

De 'speeltuin' in Vang Vieng


Laos!!

Je kan meer foto's bekijken op de entrys van Audrey ( die beginen allemaal met FR:)

11-11-07

Met een speciale bus naar de grens. De reis zou twee dagen duren dus vandaar dat we (ik voornamelijk) behoorlijk wat eten hadden ingelsagen. Met en VIP bus ( ja ja....., maar klinkt spannender dan het is). In onze bus zaten ook een paar Amerikanen die nog lam waren van de avond daarvoor. Kate, Andrew en Dave. Daarnaast as er nog een Australier bij, Ritchie. Gelukkig had Andrew Dvd's meegenomen om de tijd te doden !! Toen we bij de grens

aankwamen was het wel een beetje raar. Eeen stukje niemandsland met een controle. Vandaar wachten wij op de off road vehicle die ons verder zou rijden naar ons guesthouse voor die nacht. De 'Off road vehicle' bleek echter gewoon een Tuk Tuk te zijn en wie zegt dat je niet met een Tuk Tuk, met 12 mensen en dito tassen de berg op kan rijden????........ We moesten nog even langs de Lao Immigratie, wat een gebouw in de middle of nowhere was . Aan de buitenkant hing iemand was te drogen en daarchter waren ze aan het volleyballen. Ook weer heel leuk om te zien, dat zal je toch niet meemaken als je de grens overgaat naar Belgie.

Dus..... verder met de tuk tuk die ongeveer 15 km/pu reed de berg op waarbij ik me af en te afvroeg hoe hard we naar beneden zouden gaan als de bestuurder niet de goede versnelling te pakken kreeg (wat nog al eens gebeurde). Al stuiterend de berg op geklemd naast elkaar, maar we hadden wel lol! Zeker toen een van de bankjes het al begaf na 5 km! Dat werd dus op de grond zitten voor de rest van de tijd. De rit werd ( surpirse surprise...) wat langer dan verwacht. Eenmaal in het donker aangekomen in 'Hong Sa' kregn we een kamer toebedeeld en hebben we lekker wat gegeten ons ons eerste "Beer Lao" gedronken, goed spul hoor en het komt in flessen van 640ml, mooi formaatje dus.

12-11-07

De volgende dag weer lekker 1,5 uur stuiteren naar de Mekong! ( het ging om 26 kilometer by the way)

Eenmaal aangekomen, had het wel iets heel speciaals en moesten we ook tegen onszelf zeggen:' We staan nu bij de Mekong", super. Al wchten op de boot en een beetje lullen met de Amerkikanen resulteerde in bier drinken om 10.30u, tja waarom ook niet die boot was er nog niet en het was warm! Iedereen die we zagen op de boot zat daar al een dag of meer dus die zagen er niet heel vrolijk uit. Ze zaten ook op houten gammele bankjes en waren niet echt scheutig in het geven van een plekje. Prima, dus wij met z'n allen een beetje staan en lol trappen.

Leuke Amerikanen, zeg ik niet vaak, maar echt leuke en hartelijke mensen. Ritchie en Dave drinken trouwens op een tempo wat ik niet kan......en wil bijhouden dammm!

Ik moet zeggen hoe mooi de Mekong ook is en de omliggende rivierbank nar 5 uur hadden we het wel gezien, zeker omdat het feit dat er gezegd werd dat het 4 uur zou duren eennnn dat werden er 7. Swa,.. go with the flow je doet er toch niks aan dus je kan er maar beter om lachen!. Aangekomen in Luang Prabang zijn we met z'n allen een guesthouse gaan zoeken. Prima plekkie vlakbij het centrum en niet te duur, om vervolgens met z'n allen lekker..........Indiaas te gaan eten ( een absolute Lao specialiteit). Dave en Ritchie zijn daarna nog uitgegaan, die hadden nog dorst blijkbaar.

13-11-07

In de knetterhitte lekker rond gaan lopen en genoten van de Franse nalatenschap..... Baguettes! Heerlijk en natuurlijk voor Audrey een zeer welkome afwissling na veel rijst als ontbijt te hebben gegeten. We hebben een paar mooie tempels bezocht. Ik moet zeggen dat Luang Prabang een heel fijn soort sereniteit heeft, niet dat opgefokte van Bangkok, hoewel Chiang Mai al veel minder was . De mensen zijn hier wat rustiger en de tempels wat minder extreem onderhouden. Luang Prabng staat ook op de 'World Heritage list' van Unesco sinds 1955. Het voordeel hiervan is dat er geen supersnelle groei is en dat er overal gebouwd wordt. Zo blijft het dus haar charme behouden. In de avond hebben we lekker met z'n allen de "Lao BBQ' gedaan. wat lijkt op een soort Chinees fondue ( die moet soep en groenten in de bodem van een pan en waar je dan je vlees kookt in de soep die je aan het eind op drinkt). Dit was nog beter!! Hier braad je je vlees op een bol stuk metaal, met een diepe rand onderin waar de soep onderin kan en bovenop grill je je vlees. Ik zweer dat ik zo'n ding thuis moet hebben (is wel een beetje groot maar toch) We hebben met z'n allen zitten bunkeren en voor het eerste genoten van waterbuffel, erg lekker. (We hoorden van de eigenaar dat er een avond klok is in Lao, wat inhoudt dat de meeste tenten sluiten om 11.30, heel apart in een 'democratische' publiek). Daarna,.. hoe kan het ook anders,.. zijn we gaan bowlen. Dat was namelijk enige tent die open bleef na 12u. Het bleek dat de rest van de reiziger dat ook had begrepen en het was daar een gekkenhuis. Dat hele gekkenhuis werd gerund door 5 Lao meiden allemaal lekker bijdehand en die niet bogen voor die grote bijdehante buitenlanders. Het mooie was ook dat iedereen hen respecteerde en naar het luisterde. Audrey kreeg het voor elkaar om voor haar tweede keer bowlen, drie strikes te gooien en daarna lekker fanatiek werd. Andrew had het op een of andere manier voor elkaar gekregen dat we binnen 15 min een baan hadden, terwijl er allemaal mensen aan het wachten waren. Na twee potjes gespeeld te hebben ( toch even zeggen dat ik beide heb gewonnen. Met de alom ge-eerde techniek....gewoon heel hard gooien en dan maar hopen) zijn we weer met de Tuk Tuk naar het Hostel gereden waar Dave het voor elkaar kreeg om half uit de Tuk Tuk te flikkeren, en sleepte er achteraan terwijl ik hem gierend van het lachen krampachtig vasthield. Onderweg kwam er nog een mannetje naar ons gereden of we opium wilden kopen, een soort 'drive by dope' zal ik maar zeggen, lekker vaag dus!

14-11-07

Lekker uitgeslapen en hersteld van de bowling blessure, op naar het National Museum. Gebouwd in 1904 voor Koning (komt ie') Sissavangvong. Wat later over gegaan is op zijn zoon. Het Museum was eigenlijk de in tact gehouden vertrekken van de koning en hoe hij daar in die tijd leefde. Helaas hadden we niet veel tijd. Vervolgens hebben we een berg beklommen om uiteindelijk bij Wat Phu Si uit te komen. een fantastisch uitzicht over de stad. Je kon aan de andere kant naar beneden waar de voetafdruk van Buddha was dus we waren heel benieuwd. Onderwg naar beneden waren er over Buddha's in verschillende 'poses' die allemaal weer hun eigen betekenis hadden. ( iest wat we geleerd hebben avn onze gids op de trekking tour in Chiang Mai). Ik moet wel zeggen dat tenzij Buddha 6 meter hoog is geweest en een soortgelijk gweicht had om die voetafdruk in het steen te kunnen maken, is dit een mooie mythe. Het lijkt wel op een voetafdruk maar ik ben ervan overtuigd dat er wel anders over hem geschreven was, als ie die afmetingen had gehad.

15-11-07- Vang Vieng-

Op naar Vang Vieng (dit ligt tussen Luang Prabang en Vientiane, de hoofdstad). Vang Vieng staat eigenlijk bij veel reizigers bekend om het 'Tuben' Op de binnenband van een tractor, 10 km de rivier af te dobberen. Na een zeer bochtige rit wat zelfs mijn maag niet echt goed deed aangekomen en een goedkoop guesthouse gevonden. Nadat we onszelf geinstaleerd hadden zijn we de stad gaan verkennen. Eigenlijk waren we hier gestopt om niet in een keer die hele rit te maken naar Vientiane.

Dat bleek een goede keus. Het is wel super toeristich hier maar niet zo gepushed. Ik moet zeggen dat de sfeer me hier wel bevalt. Wel veel jongeren die hier duidelijk niet voor de cultuur komen, maar gewoon om te chillen en te genieten van de goedkope drank die hier meer dan rijkelijk vloeit!

We hebben een heerlijk barretje gevonden aan de rand van de rivier waar we allerlei 'Tubers' langs zagen komen met een biertje in hun hand vragen aan ons ' of dit eindelijk het einde was'. Waarop ik het niet kon laten om te zeggen dat ie nog 2 km moest. "Weet ik veel mafkees, ik ben hier net!" is toch minder aardig. We hebben trouwens nog communistische vlaggen zien hangen! Heel vaag.

16-11-07.

Natuurlijk gaan wij ook Tuben!! Het zag er gewoon te leuk uit. En dat was het ook! lekker in de zon de rivier afdobberen die overgens niet altijd even diep was , waardoor je af en toe vol met je reet over de keien schuurde. Dat leer je na twee keer wel aan zien komen.

De formule is echt heel cool. Ze dobbert wat rond en na een paar kilometer zijn er overal barretjes waar je kan 'aanmeren' en een biertje drinken en een klein emmertje met whisky cola (wat er overgens wel een beetje debiel uitzag).

Daarnaast had je een paar 'ropeswings' waar je vanaf 6 a 7 meter hoog naar beneden kon zwaaien. Dus! Speeltuin voor mij! Daarna nog een twee barretjes aangedaan om vervolgens met een biertje in de hand verder de rivier af te gaan. Helaas waren we iets te laat begonnen en moesten we in het donker verder, eigenlijk wel lachen maar het werd een beetje koud. Veilig aangekomen bij het eidn, wat inderdaad de bar was waar we gister zaten! Na het eten zijn we toch even van het Vang Vien fenomeen gaan genieten: De straat waar bijna elke bar afleveringen van de show 'Friends' draait. daar kan je languit zitten en wat drinken en naar Friends kijken. Leuk bedacht en het werkt.

Ik moet zeggen dat de mensen in Laos over het algemeen wat rustiger zijn en minder schreeuwerig. Het bevalt ons wel die wat kalmere sfeer. Omdat het (afgezien van Vang Vieng) wat minder toeristisch is omdat dat minder ontwikeld is, heb je wat meer het gevoel dat we wat aan het ontdekken bent.

17-11-07

Al weer de laaste dag. Lekker een motor gehuurd om rond te cruisen en de omliggende dorpjes te bekijken. Het was alleen zo verschikkelijk heet dat we op de weg terug een zijweg waren ingereden om even af te koelen en ( gelukkig) kwamen we uit bij een van die bars aan de rand van de rivier. Daar hebben we even lekker gegeten en ben ik gaan spelen. Je komt hier wel overal dezlefde mensen tegen. Iedereen doe een beetje dezelfde route. Het is trouwens anders vrij moeilijk om op een aantal andere plekken te komen zonder dat je zo'n 'bejaardentour' moet boeken waar je met z'n allen braaf zit te wachten tot je een foto mag maken. So be it.

Later zijn we bij een hele mooi blauwe lagune uitgekomen die vrij afgelegen was en omdat het aan de eind van de dag was was er niemand meer, behalve dan twee kleine jongetjes waren, die op een veel kleinere ropeswing bezig waren. Dus Adrey lekker dobberen in een tube daar en ik met die jongetjes spelen en salto's maken....prima verdeling. Ik was goed beurs daarna.

Bij het terug brengen van de motorbike kregen we problemen met de verhuurder. Hoewel het licht al moeilijk deed kwamen we daar verlicht aan. Waarop hij weg reed en terug kwam met de mededeling dat het licht stuk was en dat we moest betalen, hij wist ook precies waar het stuk was gegaan en hoeveel het kostte. 80.000 Kip wat zo'n E 5,60 is, hoewel hij na twee minuten al voorsteld om de kosten te delen. Audrey keek mij al aan van "motherfxx!!!. Okeee.......... rustig blijven en gewoon uitleggen dat het licht het deed. Hij sprak alleen zo slecht Engels dat er geen conversatie mogelijk was. Ondertussen hadden een aantal mensen zich om ons heen verzameld omdat hij zo druk liep te doen. ( het nadeel was dat ie mijn paspoort nog had). Totdat er een 'big mamma' van de massagesalon daarnaast bij kwam die gelukkig voor mij kon vertalen. Zij heeft hem heel duidelijk gemaakt dat ie dat paspoort terug moest geven. Zij vertelde me dat dit altijd met hem gebeurd en waarom wij bij hem hadden gehuurd.( helaas stond dat niet op het uithangbord buiten....) Nadat zij weg was stond hij nog een tijdje te stuiteren waarop ik hem naar binnen heb geroepen en gezegd " paspoort terug, nu!", dat werkte prima! Na ja moeten we ook een keer meegmaakt hebben.

18-11-07 Vientiane-

Ook gelegen aan de Mekong net zoals Luang Prabang.

Het leek wel uitgestorven. heel apart. Helaas een nacht in een duur guesthouse omdar de rest vol was.. Audrey was wat eerder gaan slapen. dus was ik nog even een biertje gaan drinken. Wat een verschil als je in je eentje over straat loopt! Binnen 10 minuten werd met wiet aangeboden en werd ik gevraagd of ik zin had in wat "Boom Boom" door een meisje wat dansend naar mij toe kwam. Welkom in de hoofdstad!

19-11-07

Vandaag het guesthouse verlaten voor een die bijna de helft goedkoper was en hetzelfde bood! We zijn ons visa gaan verlengen met nog eens 10 dagen, daarna nog ene mega grote leguaan gezien die een beetje voor een winkel rondhing. We hebben nog een mooie tempel bekeken, waar een houten kist stond die vroeger de meest heilige tekst van de Boeddisten bevatte (de Tipitaka), maar helaas nu vol termieten was en gelukkig heb ze het geschrift eruit gehaald.

'S avond hebben we de lao BBQ nog een keer gedaan en het was weer heerlijk!

20-11-07

Even het een en ander uitgezocht om morgen weer door te gaan. We willen uitkomen in in Si Phan Don ofwel de '4000 Islands' genoend. Het schijnt daar prachtig te zijn en heel relaxed. Daarnaast hebben we allebei wel zin om ff lekker een weekje ergens een beetje te hangen zoals in Ko Payam.

Dus rustig naar beneden en op naar Ankor Wat (dat duurt nog wel even maar toch). Nog even heerlijk aan de Mekong gezeten met een sappie genietend van het uitzicht.

21-11-07

Op naar de volgende bestemming, tijdens de busrit hadden we besloten dat we nog verder wilden dus nog wat langer op ons zitvlees teren dan verwacht. Onderweg probeerde een Lao vrouw een gesrpek met me aan te knopen, wat wel heel leuk was, maar ik het moeilijk een gesprek te houden met, 'hallo' 'dag' 'mag ik een asbak?' 'nog een biertje?' 'de rekening alstublieft?'. Zij keek daar heel anders tegenaan en bleef lekker lullen, dus ik ook!Ik kreeg nog een gedroogde kleine platte inktvis van haar. Ik was al benieuwd hoe dat zou smaken. Goed dat ik het nu weet want dat ga ik nooit meer eten! Trouwens sowieso geen goed idee als je net 5 uur in een bus gestuiterd heb en je eigenlijk niet zo van vis houd. Nu zijn we in Savannahket en om eerlijk te zijn, allen wat hier te doen is kan binnen een middag. We hebben wel een paar mooie 'Wats' bezocht en een dinosaurus museum. Nah, museum......het was een kamer met wat botten, maar het had toch wel wat vond ik. Helaas geen uitleg erbij en alleen wat namen in het Frans en Latijn waar het bot zat. We konden wel wat begrijpen.

22-11-07

-Pakse!

Onderweg een hele speciale busrit. Nu zijn we al met behoorlijk wat 'local' bussen geweest maar deze spande de kroon! Ja, ook de kippen, ganzen en eenden waren dit keer mee. Het mooie is hier dat ze overal stoppen op plekker waar iemand staat te zwaaien of waar de bus blijkbaar hoort te stoppen. Daarnaast kan die ook in een keer om de 200 meter stoppen en dan 3 uur niet! Als e de chauffeur moet eten is er makkelijk een halfuur beschikbaar, maar vandaag was de plaspauze zo kort dat ik net de bus uit was en de chauffeur begon al te toeteren dat iedereen moest opschieten. Daarnaast is er altijd nog wel ergens plek voor iedreen. Als de bus verder vol is hebben ze nog plastic krukjes om iedereen in het gangpad te zetten, waardoor je echt hutje mutje zit met oude kwijlende, hoestende en op de grond spugende mannetjes naast je. Yep,.. zeker een ervaring rijker. Helaas heb ik nog geen video kunnen maken van wat Audrey en ik :" The attack of the stick people", zijn gaan noemen. Heel leuk om te zien. De bus stop op een plek, vervolgens komen er zo'n 20 vrouwen aan elke kant van de bus die alles op 'een stokje' verkopen...... echt alles! Kip, varken, beef, inktvis, vis, ja zelfs eieren en natuurlijk 'mistery meat', dat wil je echt niet kopen. Persoonlijk wacht ik nog op 'soep op een stokje'.

Hier gaan we ff een zeer nodige was draaien en het enerverende nachtleven in( wat om 23.00 is afgelopen).

Volgende keer weer meer!

Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |