Tineke & Wim DownUnder 2005 travel blog


Donderdag 14 april, de allerlaatste NZ-momenten.

De camper moet worden uitgeruimd, alle bagage moet weer in de tas .... En rond 11:00 moeten we hem inleveren. We hebben besloten te kijken naar een grotere, want ondanks dat deze ons overal heeft gebracht, het is en blijft een te klein hok. En als ik er vroeg uit wil, moet ik via de voorstoelen naar buiten kruipen uit, er zit geen deur in en de achterkant heeft een dubbele deur. Ook mijn kop al diverse keren goed gestoten.

En over het opmaakritueel van het bed zeg ik maar helemaal niets, ellende!

Om 11:00 zijn we bij Kea en leveren de camper in, het papierwerk wordt gedaan. We hebben 4373 km gemaakt en hiervoor ruim 450 liter diesel verbruikt. De prijs hiervan stelt niet veel voor, 91$ct zo'n 45 Eurocent.

We bekijken bij Kea de andere campermogelijkheden, lekker ruim, aparte deur, slaapruimte boven en beneden, voldoende bewegingsruimte. Oké, we gaan groter, als er wat beschikbaar is.

Kea gaat voor ons bellen en er is voor onze huurperiode nog 1 groter en dan wel een 6-persoons beschikbaar. De kosten liggen natuurlijk ruim hoger, maar die hebben we er voor over.

Het wordt rondgemaakt, in optie gezet en we moeten nog even via ons reisbureau. We zetten het hier ter plekke gelijk in de email naar Vliegwinkel.

We worden naar het vliegveld gebracht en gaan "in line" voor onze Qantasvlucht.

Weer een probleempje: Tineke blijkt geen visum voor Au te hebben. Hebben wij weer..... Ambassade in Canberra wordt gebeld, en na een kwartier is het duidelijk: een foutje in de aanvraag. We hebben de zaak wel gecontroleerd, maar toch een cijferomdraaiing over het hoofd gezien. We hebben door de naamproblemen de vorige trip juist hierop geconcentreerd. Nu waren de laatste 2 cijfers omgedraaid.....

Het is geregeld en we kunnen door. We vliegen met een 767, 2-3-2- verdeling en hebben een geweldige vlucht, niet dus! Wat valt Qantas ons hier weer tegen, de reden waarom we met Cathay Pacific hebben gevlogen.

Het is een vlucht van 2 uur en een half uur, sneller dan gepland, het enige pluspunt, Na ruim 1,5 uur, dus ruim over de helft van de vlucht krijg ik mijn eerste drankje en gelijk het eten. Heb m'n waterfles al geruime tijd leeg. En nee meneer, sorry u kunt niet meer kiezen tussen lamb and chicken, there's only what you NOT like: the chicken, sorry, very sorry. Ja, daar koop ik wat voor. Tineke was al bijna een kwartier eerder bediend via de andere kant, die twee van mijn kant stonden alleen maar met elkaar te beppen, en zij had al lamb gekozen en wij hebben geruild. Voor de rest was het niet te eten, oud droog brood, sla die er niet uit zag... Maar een extra wijntje gevraagd (en gekregen natuurlijk). En die was nauwelijks op en toen werd de landing al ingezet.

Het enige leuke aan vliegen is de start, de snelheid, de "kick in your back" bij het rollen over de startbaan en dan het loskomen. De rest moest je kunnen overslaan, te veel mensen in een te kleine ruimte, met een hoop gezeur.

We landen dus een half uur eerder en komen vlot door de douane, mede doordat we aangaven dat we wel wat spul hadden in te voeren (kruiden, snoep, chocolade). No problem, mag gelijk door. Jan zou ons rond 17:00 ophalen, dus we hebben ruim 3 kwartier de tijd. FF een Aussie biertje, een VB-tje.

Jan is ook eerder en we rijden richting huis, en kletsen uitgebreid bij. En in Oysterbay aangekomen gelijk weer een lekker biertje. Het is hier in Sydney warm en benauwd, zo'25°.

Marijke komt wat later van het werk en de boodschappen en dan is het uitgebreid bijkletsen. Heel gezellig en goed om elkaar weer te zien. Marijke en ik kennen elkaar al vanaf de kleuterschool. Zij wonen al sinds 1981 in Sydney en wij hebben elkaar in oktober 2000 voor het laatst weer gesproken. Een reünie dus.

Met lekkere zalm op de BBQ, de nodige wijn en aansluitend o.a. de meegebracht whisky wordt het gezellig laat.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |