Tineke & Wim DownUnder 2005 travel blog

kunstbankjes in de straten van Napier

mozaiekfontein

pastel

 

en mozaieken straatnamen

 

zelf mozieken paspoppen


We vertrokken laat richting Napier. Eerst even de plaats gezocht waar we de camper konden legen (toilet, afvalwater) en vullen (vers water). Toen op zoek naar het centrum en de Art Deco.

Napier is in 1931 verwoest door een aardbeving. En dat wat overeind bleef is uiteindelijk door de toen ontstane brand alsnog verwoest.

De stad is herbouwd in een nieuwe Art Deco stijl die het oude moest vergeten en de blik naar de toekomst, het moderne moest richten.

De resultaten zijn door de hele stad te zien, een stad met gezellige winkeltjes, een toeristische stad.

En Art Deco?

Het is pasteltinten, brede felgekleurde banen en mozaïek. Zie fotoverslag. We lunchen in Napier, doen nog even inkopen bij Pack´nSave en rijden om 14:00 richting Wellington. Een trip van zo´n 4 uur.

Het is de laatste dag van het Paasweekend, een weekend waar voor NZ al vele verkeersslachtoffers zijn gevallen. En achteraf blijkt dit het slechtste weekend in 10 jaar te zijn, vele ongevallen met 9 doden. Maar als je die KiwiEikels ook ziet rijden, veelal jongeren maar vlak de ouderen niet uit....

Als er een groepje achter je zit en er zit een kleine file voor je achter een bus of trage campervan, dan wordt je niet gelijk door een maar door vele in totaal verrassende en willekeurige volgorde ingehaald, en dan moeten ze hun vihikel ook weer ik de file voor je moeten invoegen, of er nu ruimte is of niet... Het is bizar. Het hele weekend wordt er op de radio gewaarschuwd voor drukte en weggedrag.

Discussies op de radio over het fenomeen slecht en slecht aflopend rijgedrag.

De overheid is m.i. hier zelf schuld aan, want vanaf je 16e mag je hier rijden, dat wil zeggen mag je examen doen. En van wie je het hebt geleerd maakt niet uit, want vriend of vriendin, pa of ma mag je hebben leren rijden. Afrijden stelt niet voor, want met genoemde opleidingen van je familie slaag je zo.....

De meeste verkeersslachtoffers zijn jongeren van 15 tot 25 jaar; overal langs de weg zie je kruizen, op de meest vreemde plaatsen dat ik denk, hoe kan dit hier? Veel eenzijdige ongevallen... Maar ook die ouderen, die zijn ook jong geweest en hebben het ook nooit geleerd, en klooien ook maar wat rond.

De overheid en boter op hun hoofd. Politiemensen die zeggen zelf niet met zo´n weekend met hun gezin op pad te gaan.....

Verworven rechten in KiwiCountry, want jongeren moeten vanaf de flat country mobile zijn om ergens te kunnen komen en niet geïsoleerd te zijn. En dus vroeg en snel over hun rijbewijs te kunnen beschikken.

Op het eind van de route krijgen we nog een heerlijke gorgeroute (in Frankrijk al vaak op de motor gedaan) voor de kiezen, een bochtige up- and downroute van zo´n 18 km, met af en toe de laagstaand zon recht op je bakkes. Mooi maar gevaarlijk, en voor het eerst blijven alle Kiwi´s achter me......

Op zo´n 30 km van Wellington vinden we de camping waar maar een stel nog aanwezig is, het is daar een heel rustig paasweekend geweest. Maar het weer is hier dan ook duidelijk minder.

En de voorspellingen zijn niet goed, want via de weathersite waren we al gewaarschuwd voor heel slecht weer in deze streek en in de Cook Strait, de oversteek van Noorder naar Zuider Eiland.

We hebben weer een camping met sauna en spa, dus voor het eten als Tineke haar dagboek gaat doen, neem ik het er nog even van.



Advertisement
OperationEyesight.com
Entry Rating:     Why ratings?
Please Rate:  
Thank you for voting!
Share |